Is de Lente al begonnen?
Voorjaar in het verschiet !!
Zo ziet dat er dan uit:…..
Nu dan eindelijk de winter wel voorbij zal zijn; het zijn immers zo nu en dan al lenteachtige temperaturen, kunnen we ook de winterse aktiviteiten wel een beetje achter ons gaan laten.
Waar doel ik op? Ik wilde het nog eens even hebben over het voederen van de vogels in de winter. Daarvoor heb ik op twee plekken iets ingericht, waar de diverse vogels wat wintervoer kunnen verkrijgen. (n.b. deze bijdrage wordt er eentje met veel foto’s)
Op de ene plek staat een zogenaamde “voedertafel”op een paaltje, een plank met een rand er omheen en een opgebouwde kooi tegen de tortelduiven. Op een andere plek, aan de andere zijde van het huis, hangt een constructie, in een struik, waar een zogenaamd “pindakaaspotje” onder een afdakje in geplaatst kan worden. Daarnaast, in de buurt, hangt een zogenaamde “vetbol”.
Wat komt nou waar op af?
Op de voedertafel strooi ik dagelijks een hoeveelheid zonnebloempitten en er hangt in de kooi een vetbol aan het dakje. Daarnaast hangt er aan de korte zijkant van de kooi nog een constructie waar een “pindakaaspotje” in zit.
De zonnebloempitten worden graag gegeten door:
Kool-, en pimpelmees en
vinken, zowel de mannen als de vrouwen.
De vetbol, hangend aan het dakje, wordt heel graag bezocht door
het vrouwtje van een merel. Die kan er staande wel bij.
Dat gaat ook op voor het waterhoentje, die zich met gemak de kooi in wurmt (de kooi is gemaakt van gaas met de naam Pantanet welk een maaswijdte heeft van 5 centimeter breed en 10 centimeter hoog) Het waterhoen heeft geen enkele moeite om binnen te komen en plundert met plezier de vetbol.
Geplunderd wordt ook het “pindakaaspotje” dat buiten de kooi hangt; daar komen dan weer de mezen op af:
Tegen de kauwtjes (een koppel) heb ik het potjeshuisje wat moeten aanpassen. Er steken nu twee puntige takken naar voren, die het voor hun bijna niet meer mogelijk maken om al vliegend een bekvol uit het potje te trekken.
Tegen deze waterhoen moest ik het dakje van de constructie boven het “pindakaaspotje” dusdanig veranderen en verlengen, dat deze schrandere vogel niet meer voorover, met de kop over de dakrand heen, zo nu en dan een wel vrij grote hap nam uit de voorraad.
De bonte specht redt zichzelf wel, al klimmend, om via de onderkant via het paaltje bij de onderkant van het “pindakaaspotje”te verschijnen en daar in alle rust een ruime voorraad in te slaan.
Nog meer liefhebbers? ja, af en toe komt ook nog de
roodborst voorbij, zowel hier, aan deze kant van het huis, bij de voedertafel, als wel aan de andere kant, waar het voederen van winterkost iets anders is ingericht. Hier hangt in een struik een ietwat royaal gemeten “pindakaaspotje afdak” met daarnaast een vetbol (altijd in een netje).
Welke gebruikers voor het potje?
en nog een paar
Daarnaast zijn het een koppel merels,
maar niet dezelfde als aan de andere kant van het huis.
Naast de mussen komt ook af en toe
de roodborst foerageren en natuurlijk ook weer de
en die andere
Ik heb veel moeten sleutelen aan een speciaal ophangconstructie van de vetbol (altijd in een netje), omdat er telkens een rat zo slim was om er via allerlei takken naar toe te klimmen. Vervolgens werd het netje stuk geknaagd en lag de vetbol op de grond. Gelijk een gemakkelijke prooi voor de rat, want er bleef nooit iets van over! Jawel, alweer een leeg netje! Maar het is nu voorlopig wel opgelost.
Als de temperaturen zo blijven zoals ze nu zijn, zullen we binnen niet al te lang tijd gaan stoppen met de wintervoeding van de “tuinvogels”. Ze zullen toch heus zelf weer hun kostje bij elkaar moeten gaan scharrelen gedurende de zomer.
Ander nieuws:
Na een behoorlijke tijd van afwezigheid(misschien wel een jaar of twee) is er weer een andere gast in onze tuin. Ik hoor hem wel, maar heb hem nog niet gezien. Dat is ook niet zo vreemd, want deze vogel is voornamelijk ‘s nachts in de weer.
Het is even een beetje een zoekplaatje:
maar daar is hij dan, de ransuil. Overdag zit hij nu vaak verscholen, al roepend, in een paar oude coniferen. Maar ook elders wel eens even. Het is zeker te horen dat hij er is, maar te zien krijgen blijft wat lastig. Gedurende de nacht is hij vaak wat stiller; dat moet ook wel als je bezig bent om de muizen/ratten te vangen, die dit jaar weer ruim voorhanden zijn.
Regionale bijeenkomst.
Op donderdagavond van 9 april a.s. is er weer een regionale bijeenkomst. Daarin wordt deze keer de vernieuwde website van Aviornis Nederland uitvoerig besproken. U krijgt op die bijeenkomst een duidelijke overzicht en de werking van alle nieuwe mogelijkheden.
Jaarlijkse landelijke ledenvergadering.
Deze keer georganiseerd door de regio Groningen Drenthe en gehouden in de Wildlands van Dierenpark Emmen op zaterdag 11 april!
Daar kreeg u allen een uitnodiging voor in uw mailbox. Lees die uitnodiging zorgvuldig door, want er staan een paar veranderingen in, die u ter harte moet nemen om, als u dat wilt, aan gemeld te worden en te zijn. Ook nog een wijziging in het parkeren aldaar.
Deze moet ik nog even kwijt:
En dan nog even de uitsmijter:
Namens het bestuur, Sytse Buursma regioredakteur.
De volgende bijdrage aan deze blog is rond 22 maart.
