
Daar ging het bijna helemaal mis. Elke 14 dagen is er een nieuw artikel in deze blog te vinden. Ik schrijf dan wel dat het rond een bepaalde datum te zien zal zijn, maar dan moet het er ook wel staan! Dat ging even niet helemaal goed; maar wordt bij deze hersteld.

De afgelopen dagen waren verre van zomers te noemen. Herfstig en/of winters kwam dichter in de buurt. Als mensen, die verstand van het weer hebben en dan op TV vertellen dat het “voorlopig nog wel wat wisselvallig” kan zijn, dan klinkt dat niet erg positief. Vooral wanneer de temperatuur in de nacht zo dicht bij 1° C kan liggen en het overdag kan regenen of hagelen. Nou, dan weet je het wel: “nog even helemaal geen zomer!”
Maar de vooruitzichten lijken nu er wat beter uit te zien; dus op naar de zomer!

Deze vogel zal ik de eerstvolgende maanden helaas niet meer te zien krijgen. Jammer, want wat is dat een mooie, kleurrijke vogel. ‘s Morgens, vaak zo rond 07.00 uur, met de eerste zonnestralen verlicht, hing deze specht al aan het pindakaaspotje te balanceren. Soms half op zij, of geheel op de kop! Voor dit soort vogels zijn dergelijke onnatuurlijke houdingen niet zo moeilijk. Maar het seizoen is nu voorbij en het laatste potje is leeg en op. Nieuwe kansen in aankomende herfst.

Daar de heersende wind de laatste tijd veel uit noordelijke richtingen kwam (vaak ook nog erg frisjes!) was het voor de boerenzwaluwen, (die tegenover ons op de boerderij wonen) vaak heel moeilijk om aan eten te komen. Al de vliegen en muggen bivakkeerden aan de overkant van de weg, dus bij ons in de luwte achter de bomen, bosjes en struiken. Daar was het voedsel voor de zwaluwen te vinden. Daarom zagen we ze daar dan ook elke dag met velen achter de insekten aan jagen. Niet zo netjes in gepaste formatie als op de foto, maar wel met net zo veel!
Onze waterhoentjes hebben jongen. Dat is niet heel bijzonder, dat hebben ze elk jaar. Het zijn vrij levende vogels, kunnen vliegen waar ze maar naar toe willen en worden niet gevoerd. Dat laatste klinkt hard, maar is het niet. Ze vinden kennelijk altijd genoeg om te overleven, net als de mussen.

Op de foto zijn slechts 2 jongen te zien, maar er zijn er nog 2. Die zijn mogelijk wel bij “paps”. Het ging dit jaar niet helemaal goed met broeden. Vanuit de 13 eieren zijn uiteindelijk maar 4 kuikens te voorschijn gekomen. Mogelijk heeft een kraai er voedsel van gemaakt. Persoonlijk vind ik het niet zo heel erg. Waterhoentjes kunnen (als ze jongen hebben) heel erg bazig worden. Zelfs onze haan moet dan maken dat ie een eind opschuift!


