Verslagen: Bezoek aan Walsrode

Deel 1 (10 mei 2003)

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Wat moet je daar nou van vertellen? Ik zou bijna willen zeggen, je moet er niets van vertellen, je moet het gewoon zelf gaan zien! Je moet er geweest zijn om gezien te hebben hoe mooi, groot, kleurrijk, uitgebreid en verzorgd dit park is. Ondanks dat, zal ik proberen uit te leggen, hoe het ons is vergaan. De organisatie van deze reis had twee bussen van Wiebenga’s Reizen gehuurd, om de ruim 100 mensen naar het park te kunnen vervoeren. Ongeveer 40 Aviornisleden en een kleine 40 leden van de Friese Sierduiven Club stonden ’s morgens rond 06.30 uur te wachten in Joure en in Drachten. (Dat rijmt, per ongeluk!). De bus vanaf Drachten pikte onderweg naar Nieuweschans nog zo’n 20 man op en vanaf Nieuweschans gingen de beide bussen achter elkaar, richting Walsrode, waar we tegen 10.00 uur arriveerden. Tja, het is een hele zit, die drie en een half uur, maar daar merk je niet zo veel van, als je onderweg met soortgenoten over van alles en nog wat kunt bijpraten. Er was nog gratis koffie halverwege, dus voor dat je het wist waren we ter plekke en werden de bussen geparkeerd op een parkeerplaats met ruimte voor rond de 4000 voertuigen! Het weer was aangenaam, niet te warm en niet te koud. Nadat de entreegelden voor deze grote groep bij de kassa waren voldaan, kon ieder voor zich aan de rondgang door het park beginnen.

Dit park is in 1958 door een enthousiaste liefhebber van fazanten en watervogels opgezet. Veel mensen kwamen tot de ontdekking, hoe mooi deze man het voor elkaar had en er kwamen als maar meer bezoekers. Wat ooit begonnen was als een privé-liefhebberij, ontwikkelde zich al snel tot een publiekstrekker, zodat het terrein in 1964 officieel als park werd geopend. Daarna werden er in rap tempo steeds meer uitbreidingen gedaan, het park werd vergroot, nieuwe verblijven gebouwd en de verzameling vogels steeds maar weer uitgebreid.( Ach, wie droomt daar niet van?) De winst uit de inkomsten van entree, de verkoop van souvenirs en de horeca werd telkens gebruikt om het gebied te vergroten en te verfraaien. Maar toen ging het even mis. In 1999 werd de immens grote tropenhal gebouwd, de hoge investeringen werden niet door de banken ondersteund, de schuldenlast werd te hoog en het park moest worden verkocht. Echter, een aantal grote investeerders wist samen met het toenmalige personeelsbestand de schouders er onder te zetten en het park dusdanig vorm te geven, dat het nu nog steeds de interesse van de bezoekers weet te trekken en te behouden.

Intussen is het park gegroeid tot een oppervlakte van 26 hectares, bevat 4600 vogels in 800 soorten uit alle delen van de wereld en uit allerlei klimaatzones. Het is het grootste vogelpark van de wereld en behoort bij de eerste tien dierentuinen met de grootste collectie. Niet alleen voor de vogelliefhebbers is het een eldorado, ook voor de liefhebbers van tuinen en planten is het bijzonder genieten. Zo zijn er ondermeer meer dan 5000 rododendronsoorten te bewonderen. (Dit heb ik allemaal uit een boekje, dat bedenk je natuurlijk niet zelf). De aanleg van de tuingedeeltes zowel rondom de vogelverblijven, als ook er in, is bijzonder fraai vorm gegeven, aangelegd en onderhouden. Wat kom je daar nou aan vogelsoorten tegen? Wel, van Ara tot Zaagbek en van kolibrie tot struisvogel en alles daartussenin. De huisvesting van alle vogels is uitermate fraai en bijzonder degelijk uitgevoerd, vaak zeer ruim opgezet en bijzonder schoon! Elke volière was weer anders uitgevoerd, prachtige achterwanden van soms bijzonder natuursteen of fraaie houtsoorten.

De vogelsoorten waren soms per stel, soms per groep en soms in een collectie, waarbij dan steevast meerdere exemplaren van bepaalde soorten te zien waren. Ook was er veel aandacht besteed aan de samenstelling van de diverse collecties, vaak waren de verschillende soorten afkomstig van hetzelfde continent. Niet alleen exotische vogels zijn er te bewonderen, ook de inheemse soorten kun je bekijken, zoals de witte raaf, uilensoorten en de volières met allerhande vinkachtigen, mezen, lijsters, spreeuwen, patrijzen, fazanten en de auerhaan.

Alles was zeer ruim opgezet, nergens hoefde je te dringen om maar iets van de dieren te zien te krijgen en de variatie in perken, kooien en volières was groot. Je raakte niet uitgekeken in de vliegkooien, waar vele tropische vogels je om de oren vlogen, de kleuren waren soms oogverblindend en het was een genot om te luisteren naar de diverse geluiden tussen de, naar onze begrippen, soms metershoge, kamerplanten. Felgekleurde vruchtenduiven, toekans, pitta’s, neushoornvogels, kroonduiven maar ook de pygmeegansjes waren in de jungle in hun element. Wat dacht u van een paar, grote groepen van de fraai gekleurde bijeneters, die in het oerwoud in de nagebootste rotswand al enkele jaren hun jongen groot brachten! Dat moet je toch gezien hebben!

De watervogels, als de baikaltalingen, sikkeleenden, chilismienten, mandarijnen en fluiteenden, maar ook vele andere soorten, werden vaak in groepen gehouden. Meestal in de grachtjes rondom de perken van grotere vogelsoorten als emoes, kraanvogels of struisvogels, soms ook tussen de verschillende pelikanensoorten en aalscholvers of bij de verschillende soorten flamingo’s.

Zie ook: Verslag Walsorde 2003 deel 1
  Verslag Walsorde 2003 deel 2
  Verslag Walsrode 2003 foto's

<<<<<  terug naar Verslagen

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC