Verslagen

Het verhaal van de excursie naar Geel in België (2 november 2002)

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Op zaterdag 2 november hebben zo’n 60 leden van de regio’s Groningen/Drente, Fryslân en enkele van Zwolle, de busreis gemaakt naar de Aviornisshow van de leden van de Belgische vereniging "de Korhaan" in Geel. Het was vroeg op voor de mensen uit Groningen, maar ook voor ons was 07.15 uur vertrekken natuurlijk aan de vroege kant. Maar ja, als je wat moois wilt zien wat ver weg is, moet je er wat voor over hebben. 
Sommige regioleden hadden er meer moeite mee dan anderen, maar ze waren allemaal op tijd bij de opstapplaatsen.
Behalve ‘Sir’ Piter Post, ik noem hem maar even bij naam, want hij had nogal wat moeite gehad met het verschil tussen winter- en zomertijd, maar dat kwam toch nog mooi op zijn pootjes terecht. Na nog een paar opstapplaatsen in de polders, ging het voorwaarts richting België, waar we zo rond 10.30 uur bij de gebouwen van de landbouwschool in Geel arriveerden.
Een groot bord aan de gevel met de tekst: "INKOM" leidde ons naar de ingang, alwaar de penningmeester e.e.a. moest regelen, zodat we allemaal naar binnen konden. We werden gastvrij ontvangen met koffie en gebak, iets waar je van opknapt na zo’n reis. Niet dat we tekort waren gekomen in de bus, want daar waren we door de dames Eissens en Faber allemaal voorzien van ons eerste kopje koffie met een stukje zuidlaarderbol. 
Dit laatste moest voor de Friese leden een welkome verandering zijn in het eetpatroon, volgens Jan Eissens.

De afspraak was, dat we ons om 15.00 uur weer bij de bus zouden verzamelen en dat ieder de show op eigen houtje zou gaan bekijken. Deze afspraak werd later veranderd in 14.00 uur, omdat de show toch iets kleiner was, dan men in eerste instantie had gedacht.

Wat moeten we ons nu voorstellen van zo’n show van Avionisdieren? De bodem van deze grote hal van de landbouwschool bestaat voor een zeer groot deel uit aarde. Daarin is het eenvoudig een aantal vijvers aan te leggen, men hoeft er immers slechts een graafmachine in te zetten, wat folie en water en klaar is Kees( of Lambiek, weet ik veel). 
Als je dan met man en macht (en er was bijzonder veel werk verzet) het rondom de vijvers gaat aankleden met veel graszoden, siergrassen, bomen en struiken, dan ontstaat er een fraai geheel, waarin de getoonde watervogels erg goed tot hun recht komen.
De organisatie had het zo uitgekiend, dat er op die manier vijvers waren te zien, met dieren per groep verdeeld. Zo was er een mooi aangelegd geheel met soorten duikeenden, een plas met fluiteendensoorten en ibissen, weer een ander gedeelte met zaagbekken en eidereenden en een perk met zwemeenden en dan heb ik er vast nog een paar vergeten. 
Sommige vijvers waren overdekt met netten. Uiterst fraai was de vliegkooi met steltlopers als de kluut, steltkluut, grutto, wulp, kievitsoorten en een paar mooie rode ibissen. 
Deze dieren hadden naast een flink graszodengazon, een laagwatergedeelte tot hun beschikking. Raar maar waar, dit plasje leek op een stukje strand, want er kwamen steeds maar weer golven aanrollen, veroorzaakt door een uiterst ingenieus gemaakte "golfslagbadmachine".
De grotere watervogels, als de ganzensoorten, waren meestal per paar gehuisvest in wat kleinere perken, dit keer zonder zwemwater, maar wel allen voorzien van een grasmat en leuk aangekleed (de perkjes dan!). Hou nou maar eens op, zult u nu zeggen, waren er dan geen andere dieren dan alleen die watervogels! Jawel, genoeg. Je raakte niet uitgekeken op de mooie volières met fazanten, kamhoenders, kraaghoenders, grote bosrallen en jacana’s. Ook uilen en de grotere tropische duivensoorten waren in fraai ingerichte vluchtjes ten toon gesteld. 
De wat kleinere soorten, als zandhoenders, kwartels,  frankolijnen, (bos)patrijzen, tortels en de kleinere tropische duiven waren in wat kleinere kooien ondergebracht, echter hier was ook weer niet verzuimd, deze kooien mooi te stofferen!
Bijzonder fraai om te zien waren de toerakosoorten, als ook het mooie prieeltje met soorten dolksteekduiven. Een fraaie vlucht met een grote groep raszuivere goudfazanten was zeker de moeite waard om langere tijd bij stil te staan. De uitleg op grote foto’s, verzorgd door de werkgroep kraagfazanten, omtrent de uiterlijke kenmerken van raszuiverheid was heel verhelderend. De broedmachine met de uitkomende kippenkuikens, de opfokhokjes met een stel heel jonge kieviten en de tafel met uitgestalde voersoorten droegen bij aan het totale overzicht van wat men binnen Aviornis zo al doet. En dan ben ik vast nog het een en ander vergeten te vertellen, want er was erg veel te bewonderen!
Mooi om te zien hoe onze Aviornisdieren in een mooi geheel werden gepresenteerd.
Interessant om eens mee te maken was de ruilbeurs in een bijgebouw van deze tentoonstelling. In België heeft men klaarblijkelijk een andere inrichting van een ruilbeurs, dan wij dat zijn gewend. In door gazen schotten gevormde ruimtes worden door de respectievelijke liefhebbers een 20/30 dieren geplaatst, die er dan voor de belangstellenden kunnen worden uitgevangen. 
Andere dieren, als fazanten, duiven of tragopanen zaten in kistkooien, maar waren wel goed te bekijken. De ruimte voor het publiek was wat krap bemeten, het was er zo nu en dan goed druk, zodat je je er een beetje doorheen moest zien te persen, maar dat zal later op de dag wel wat beter zijn gegaan.
Was dan alles prachtig? Was er dan niets verkeerds te vertellen over deze show? Nou nee, niet veel eigenlijk, of het moest mijn bezorgdheid zijn omtrent het gedrag van een aantal hoenderachtigen. Deze van nature misschien toch al wat schuwe en zenuwachtige dieren hadden er moeit mee, aan de voor hen uiterst vreemde plaats te wennen en konden van louter angst en ongewoonte niet verder kruipen dan dat ene hoekje waar ze zaten, ze bleven daar dan ook stokstijf zitten en verroerden zich nauwelijks. 
Het kan zijn dat deze dieren zich aan het einde van deze tweedaagse show al een beetje hebben aangepast, maar toch vraag ik me in alle eerlijkheid af, of het voor mens en dier niet beter zou zijn geweest, als deze dieren niet te zien waren geweest. 
Ik weet ook best, dat het voor een organisatie van zo’n show soms zeer moeilijk kan zijn om een bepaalde soort te verkrijgen, maar voor de dieren was het fijner geweest, als ze van te voren al een training voor de tentoonstelling zouden hebben gehad.
Zoals afgesproken, om 14.00 uur waren we met z’n allen weer bij de bus en kon de terugreis beginnen. Dhr.Bus, chauffeur van deze bus van Wiebenga’s Reizen, had een andere route gekozen, om halverwege bij een goed restaurant nog een tussenstop te kunnen maken. Ondanks het feit, dat aan het buffet in de tentoonstellingshal voldoende was te verkrijgen geweest, viel een drankje en een bestelling van de kleine kaart er zo rond 15.30 uur toch lekker in. Nadat we, zeer geanimeerd, allen wat hadden gegeten en gedronken werd het restant van de terugreis aanvaard. 
Nadat weer een aantal leden in de polders konden uitstappen, kwamen wij aan de beurt bij de bushalte van de rotonde bij Joure, nagenoeg 12 uur later, dan dat we op deze plaats waren ingestapt.

Is er nog een moraal aan deze tocht dwars door Nederland? Jazeker, liefhebbers van Aviornisdieren treffen elkaar op een ongedwongen wijze en kunnen gedurende lange tijd gesprekken voeren over de gezamenlijke hobby, niet alleen in de bus, maar ook op zo’n show, want daar kom je natuurlijk ook veel mensen tegen met dezelfde interesse!

Er zijn nog meer foto's te zien: Klik hier!

Sytse Buursma


<<<<<  terug naar Verslagen

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC