Verslagen

Het verslag van de 'Open dag' in Rotsterhaule en Joure (19 oktober 2002)

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

De weersvooruitzichten voor zaterdag 19 oktober waren nu niet bepaald riant te noemen, er was veel regen en wind voorspeld. Maar het tegendeel bleek waar! Een stralend zonnetje lachte ons toe en veel deelnemers ( rond 20 man/vrouw/kind) waren naar Rotsterhaule gereden om het watervogelpark van de Fam. Dijksma te komen bezichtigen. In een gesprek met Jan Dijksma, tijdens het bezoek vooraf aan deze "Open Dag", gaf hij eerlijk toe, graag mee te willen werken. "Ik ben niet zo’n vergadermens", zei hij. "Ik kom ook nooit op jullie bijeenkomsten en dat is natuurlijk ook niet goed. Jullie doen er zo veel voor, nou kan ik eens wat terug doen." We begonnen met koffie met koek. Deze werd geserveerd in het schuurgedeelte, waar in de zomer de eendenkuikens hun eerste levensweken doorbrengen. 

Leuk is dat, ’s morgens zo rond half tien aan de koffie bij Aviornisleden met Aviornisleden. Wat ook leuk is, dat je weer vele bekende gezichten ziet van mensen uit eigen regio, maar ook gezichten van mensen uit de regio Groningen/Drenthe! Die moesten ’s morgens vroeg op !! Wat nog leuker is, dat er ook gezichten van mensen bij waren, die wij anders nooit zien! Daaruit blijkt, dat datgene wat wij als vrijwilligers doen, zo nu en dan toch uw interesse opwekt en mee wilt beleven wat wij organiseren. Ga zo door, daar doen wij het voor! Nadat een ieder van koffie was voorzien ging de hele bups naar buiten, om de eerste vijver met de daarop zwemmende eendvogels en ganzen te bewonderen. De vijver is in de daar aanwezige zangrond uitgegraven en de bodem is op zo’n 70 centimeter diepte volgens Jan Dijksma, "bonkehard". Om aan te tonen dat het echt zo was, pakte hij een lange ijzeren buis en stootte daarmee aan de rand van de vijver op de bodem. Persoonlijk vond ik dat nog geen voldoende bewijs en vroeg of hij dat ook even in het midden van de vijver wilde demonstreren, maar daar trapte Jan niet in. Sterker, hij stelde voor dat ik dat dan zelf maar even moest testen, maar dat was ik natuurlijk niet van plan! Vele soorten watervogels waren er te bewonderen, per soort veelal met meerdere paren. Ik ga echt niet alle soorten opnoemen, dan had u zelf maar moeten komen kijken. Naast deze al royale vijver ligt een volgende, een soort tussenvijver, waar de oudere jonge watervogels worden gehuisvest. Naast deze tussenvijver( ik weet zo gauw ook geen ander woord te bedenken) ligt weer een mooie grote vijver, met wederom een keur aan zwemvogels. 

In dit laatste onderkomen heeft Jan Dijksma een tweetal hokken met uitzwemmogelijkheid gebouwd, voor de jonge dieren, die al naar buiten kunnen. Deze onderkomens hebben veel gelijkenis met de ruimtes, zoals we die in Engeland in Slimbridge en bij Zwetsloot hebben gezien. Ook bij de fam. Dijksma werkte deze manier van opfokken naar volle tevredenheid. En alsof het dan nog niet genoeg was, volgden er nóg een tweetal vijvers. Ook de sloot vóór het huis werd gebruikt als zwemgelegenheid voor weer andere soorten. Alle vijvers waren voorzien van een degelijk gemaakte walbeschoeiing. Een weelderige oevervegetatie, precies zoals dat er ook in de natuur uitziet, maakte het tot een fraai geheel. De broedgelegenheden waren nu grotendeels opgeruimd, maar overal in en rond deze vijvers waren de plaatsen te zien, waar in het voorjaar de korven, bakken en kisten konden worden geplaatst. Ook werd natuurlijk door de eenden en ganzen veel gebruik gemaakt van de oeverbeplanting. 

Rondom deze vijvers zijn ruime gazons gemaakt. Deze waren flink groot, zo groot, dat voor het kort houden van het gras een flinke zitmaaier nodig is. Om al deze waterplassen van voldoende water te voorzien, wordt gebruik gemaakt van het hoogteverschil van het buiten water t.o.v. de tuin. Met andere woorden, van de ene kant het water er in, aan de andere kant, waar het niveau van het buitenwater lager is, er weer uit. Is simpel toch? In de winter, wanneer het door vorst niet zou kunnen werken, is er degelijk pompensysteem achter de hand, zodat de vijvers altijd ijsvrij kunnen blijven. Uw redacteur van de regio Groningen/Drente was intussen ook nog gearriveerd en hij maakte een flink aantal mooi plaatjes van dit gezellige buitengebeuren. U kunt ze zien op de Nieuwsbriefsite op Internet, het adres mag intussen bekend zijn! Zo met het vriendelijke herfstzonnetje in de rug, uitkijkend op het mooi verbouwde huis van de fam. Dijksma en de fraaie vijvers, was het moeilijk voor te stellen, dat we ook nog verder moesten. Maar dat hadden we wel afgesproken! Rond elf uur, nadat we nog een rondje koffie hadden gedaan, vertrokken we, binnendoor, in colonne, richting Joure. Uiteraard niet zonder dat we de gastvrije fam. Dijksma hadden bedankt! 

Bij de fam. Knol, in de buurt van Joure ziet het er weer heel anders uit. De tuin, waar de watervogels gehouden worden, ligt voor het grootste gedeelte achter het huis. Een heel groot gedeelte is overspannen met een net, wat is bevestigd aan een zeer degelijk gemaakte buizenconstructie. In deze overdekte ruimte zijn een aantal in elkaar overlopende vijvers gegraven. In elkaar overlopende vijvers, wat zijn dat nu weer? Welnu, daar bedoel ik mee, de ene vijver is met de andere verbonden door een wat smallere doorvaart. Ook hier waren weer veel soorten watervogels te bewonderen. Als je dan de, royale oeverbeplanting daar bij ziet, rondom afgezet met grasveldjes en weelderige beplanting zoals o.m. keurige geschoren coniferen en daar tussendoor een stel Jufferkraanvogels, dan maakt dat alles bij elkaar een mooi geheel. Rondom de tuin loopt een sloot, waarin Sipke Knol halverwege een gazen afscheiding heeft gemaakt. 

Zo konden er, in afwisselend grote en kleinere perken, met voldoende beplanting, nog meer watervogels gehuisvest worden. Aan de rechterkant van de tuin is deze sloot iets breder. Hierin worden in de zomer de nog niet volgroeide jonge dieren in ingenieus uitgedachte gazen constructies te water gelaten. De iets jongere dieren zijn dan al buiten onder een afdak in een aantal opfokruimtes gewend aan het buiten zijn. In een nog vroeger stadium zitten ze binnen in opfokhokjes onder de warmtelamp. Voor het uitbroeden van de eieren worden zowel de broedmachine als ook de ruim voorhanden zijnde kippen gebruikt. Als je bij Sipke Knol zo om je heen kijkt, zie je dat hij nog voldoende bouwmateriaal voorhanden heeft, om dit fraai aangelegde perk te verfraaien en/of te verstevigen. 

We kregen met z’n allen bij de fam. Knol als ook bij de fam.Dijksma volledig inzicht in hoe ze de dieren houden en hoe er mee wordt gefokt. Daarbij was er op iedere vraag een antwoord en kon je overal rondkijken. Dat is het leuke en het leerzame van zo’n uitje! Als afsluiting van deze fraaie dag, het was intussen nog steeds mooi weer, werden we uitgenodigd, om binnen nog een kop heerlijke snert te komen halen. Dat was natuurlijk niet nodig geweest, want daar waren we uiteindelijk niet voor gekomen, maar er werd wel massaal op gereageerd! 

Dan heb je wel even het huis vol, maar er gaan veel makke liefhebbers in een kamer, dus dat was geen probleem. Er werd nog even gezellig gegeten en nagepraat en zo rond 13.00 uur gingen we allemaal weer naar ons eigen huis terug, nadat we natuurlijk ook de fam. Knol bedankt hadden voor hun gastvrijheid. Al met al een, naar ik hoop, voor iedereen een geslaagde "Open Dag", welke we beslist weer gaan organiseren. 

Maar dat wordt dan volgend voorjaar, in 2003 dus! Wij, als bestuur, zijn nog steeds geïnteresseerd in adressen, waar we een "Open Dag" mogen houden. Het mogen parken, tuinen of volières zijn, maakt niet uit! Denkt u nu of later, oh, dat kan wel bij mij, laat het ons weten!

Er zijn nog meer foto's te zien: Klik hier!

<<<<<  terug naar Verslagen

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC