Verslagen

'Open dag' in Aalzum en Oosternijkerk (1 november 2003)

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Nu wilt u natuurlijk meteen weten: was dat nou een beetje geslaagd?
Ik zou bijna willen zeggen: “een beetje te geslaagd”. Bij Jan Terpstra in Aalzum (vlak boven Dokkum) waren de eerste bezoekers al vóór negen uur gearriveerd en het ging maar door! Tegen tienen telden we 38 personen!
Dan kun je het wel geslaagd noemen. De enthousiaste leden kwamen ook nu weer van heinde en verre! Maar ook van dichterbij! Ook vanuit de regio Groningen/Drente waren leden vertegenwoordigd. Even voor half tien had Jan Terpstra een primeur. Hij was het eerste Aviornislid in Nederland, dat de, door ons meegebrachte, spiksplinternieuwe Aviornisvlag in top heeft gehesen!! Deze herkenningsvlag, zeegroen met het logo in het midden, zullen wij voortaan op alle activiteiten gaan gebruiken, zodat een ieder kan zien wie en wat wij zijn. Promotie dus!
Het slechte weer van de dag en nacht te voren had de leden niet kunnen weerhouden een bezoek te brengen aan de fazantenhobbyist Jan Terpstra. De vele bezoekers konden geriefelijk de twintig fazantensoorten, gehuisvest in en om de voormalige bedrijfsgebouwen van een oude boerderij, bewonderen. Aan de woning van deze ex-boerderij was niet veel veranderd. Ook van binnen waren alle kamers nog intact, al hadden ze nu wel een andere functie gekregen. Rondom het huis waren voličres gemaakt, de nachtverblijven eenvoudigweg in de huiskamer opgetrokken! In het stalgedeelte waren op de plaatsen waar vroeger de koeien stonden, nu ruime kooien gebouwd. Evenzo in de ruime hal naast de stal. Vanwege de mogelijke slechte weersgesteldheid waren alle dieren in de nachtverblijven opgesloten, opdat wij ze overdekt konden bekijken. Het zag er allemaal verzorgd uit. Schone hokken met verse zandbodem en in elke ruimte een mooie groene conifeer. Sommige fazanten hadden zelfs een heuse spiegel tot hun beschikking! Hoezo fazanten niet ijdel? Of zou het zijn dat de al te driftige haan daarop zijn agressie kon botvieren?
Toen was er koffie en kon iedereen even bijpraten. Staand of zittend bij de voor ons neergezette tafeltjes. Uiterst comfortabel. Ruim na elf uur vertrokken we, na dankzegging en een bloemetje voor de gastvrouw, in colonne naar de volgende gastheer, Pieter Post in Oosternijkerk. Dat ligt er niet zo heel ver vandaan, als je tenminste de grote weg neemt, maar de heer Post reed voorop en verkoos de toeristische route binnendoor. De rust van de anders zo vredige binnenweggetjes werd ruw verstoord door een stoet van meer dan 16 auto’s, die hun voorganger volgden. Even dreigde er een file te ontstaan bij Dokkum, maar die was snel opgelost.
Bij de familie Post konden de bezoekers zich allereerst verwonderen over de vijver met woeste waterval en herensociëteit. In de voortuin is een bijzonder fraaie vijver gemaakt met in het midden een tweetal eilandjes van natuursteen. De watervogelbevolking bestaat uit een twintigtal woerdjes van even zoveel soorten. Zo heb je wel de lusten maar niet de lasten. Met andere woorden: je hebt wel de schoonheid van de prachtige kleuren van de mannen, maar niet de opfokperikelen. Iets verderop, in de achtertuin, zijn aan één zijde een aantal fraaie, groen geschilderde dierenverblijven geplaatst, met daartussen voličres. Vóór die “Zaanse Schans” is een fraaie, mooi aangelegde vliegkooi gemaakt, die aansluit op een eveneens mooi ingerichte, ruim winter/nachtverblijf. De, voor ons in het geheel niet schuwe, witwangtoerako’s , worden in het laatstgenoemde gedeelte ’s winters opgesloten, terwijl de fazanten en patrijzen in de andere ruimte kunnen blijven overwinteren.
Aan de ene zijde van de vliegkooi was nog een ruim perk met vijver gecreëerd voor een aantal eendjes, ganzen, parelhoenders en een paartje coscoroba-zwanen. Aan de andere zijde had Pieter Post wel een heel bijzondere voličre gemaakt, zeer fraai beplant en dusdanig geconstrueerd, dat de tropische vogels er vorstvrij door de winter konden komen. Dat deze vogeltjes de beplanting niet geheel intact lieten vond de eigenaar jammer maar niet onoverkomelijk.
Hij had namelijk vaste adressen waar hij elk jaar na de kerst de kerstbomen met kluit kon komen ophalen om zijn voličre te herbeplanten. Nadat de vele bezoekers ruimschoots alles van alle kanten hadden kunnen bekijken had Pieter Post nog een verrassing voor ons in petto. Hij nodigde de gehele groep uit voor een kleine lunch iets verderop in een klein, rietgedekt boerderijtje op loopafstand. Daar konden we gebruik maken van een bord heerlijke soep met lekkere broodjes. Dat was fijn en gezellig. Konden we nog even napraten over alles wat we meegemaakt en gezien hadden. Wat is nu de moraal van dit verhaal? Of het nu komt door de tijd van het jaar, of het nu komt doordat ik er nogal enthousiast over had geschreven, of door de locatie, we weten het niet precies, maar vast staat, dat een flink aantal leden maar al te graag op onze uitnodiging in gaat om eens te komen kijken. Dat is nou de bedoeling van het verstrekken van “kennis en informatie”. We zullen ons als bestuur echter wel moeten gaan beraden over hoe het in de toekomst verder gaat wanneer het bezoekersaantal nog verder oploopt. Maar dat is onze zorg, niet de uwe! We gaan er zeker mee door in het volgende jaar, sterker nog, er is al weer een plannetje!


<<<<<  terug naar Verslagen

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC