De actualiteit van gisteren

18 oktober 2011 - Een fokseizoen gevolgd door herfst ....

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
09-10-2012

Beste regioleden, 
We kunnen er uiteindelijk niet omheen; het is herfst geworden of we het nou leuk vinden of niet, na die prachtige warme nazomerdagen aan het begin van deze maand. We zullen er maar weer aan moeten wennen.















Dit is een foto (links) van mijn drie Braziliaanse talingen, pa en moe en een dochter van vorig jaar. (pa en moe de gele pijl en dochter de oranje). Een ruimte voor een groot aantal jonge vogels heb ik eigenlijk niet, dus ik moet mijn gefokte grote jongen uiteindelijk loslaten op de “grote” vijver, alvorens ze worden uitgevangen om naar elders te worden gebracht. Gelukkig zijn de ringen meestal elk jaar van een andere kleur, zodat het selecteren een stuk gemakkelijker wordt. Het uitvangen wordt bemoeilijkt door het niet willen meewerken van vogels die je moet hebben.
Dat is elk jaar weer het geval, zo ook vorig jaar, toen de dochter plotsklaps de vleugels nam, terwijl haar broers en zussen wel gevangen konden worden (dus daar is in haar prille jeugd iets fout gegaan!). Gelukkig kwam ze na twee dagen gewoon, alsof er niets gebeurd was, terug.
Dit jaar ging het ongeveer eender. De Braziliaanse talingvrouw verhief zich tijdens het vangtumult uit de vijver en verkoos het luchtruim boven het water. “Die kan dus echt vliegen, dat is balen en die zijn we nu voorgoed kwijt”, denk je dan. Maar nee, exact 7 dagen later zwom ze gelukkig weer vrolijk bij haar ouders op de vijver en keek me aan alsof ze wou zeggen:”Jij met je vanggedoe, ’t was daarbuiten best leuk, maar oost west, thuis best”. Ik dacht stiekem: “fijn dat je weer terug bent, want anders waren jij en ik aan het faunavervalsen geweest en dat gebeurt al veel te veel”.

Op deze foto staat de karmozijnbesplant met donkerpaarse bessen aan de aren.
In onze tuin komt deze plant, met zijn penwortel, zo nu en dan op de gekste plaatsen boven. Dat komt, omdat de merels de bessen wel lekker vinden en zo de zaden verspreiden. De bessen worden o.a. gebruikt om wol te verven en al naar gelang de hoeveelheid bessen en wol wordt deze diep paars/rood of roze. Door de krachtige penwortel, die diep naar beneden gaat, is het een lastige klant, op plekken waar je hem nou net niet wil hebben.

De laatste tijd vroeg ik regelmatig om uw medewerking om iets van u op de website te kunnen plaatsen. Medewerking in de vorm van een verhaal, een anekdote, een foto of anderszins. Gewoonweg krijg ik op die vragen geen antwoord, maar heel soms ook wel, zoals laatst, toen Hette Terluin, jazeker, de jongere broer van Jorryt Terluin, mij een foto opstuurde. Op deze mooie zelfgemaakte foto zijn een aantal van de (intussen groter gegroeide) bergeendkuikens te zien, die zijn broer heeft grootgebracht.
Ze zullen wel niet meer in de vijver zwemmen en naar andere liefhebbers zijn vertrokken, want je kunt tenslotte niet alles houden.
Dat iemand op mijn vraag reageert is bijzonder fijn! (Dat zouden meer mensen kunnen doen!)

Laatst ontstond er drukte, omdat er een natuurcoalitie bezig was de oorlog te verklaren aan predatoren, die onze weidvogels belagen. Het gaat beslist niet goed met deze vogels, mede veroorzaakt door de verslechtering van hun biotoop. (trouwens alle bodembroeders hebben het steeds moeilijker.) In de al maar veranderende landerijen, met o.a. eentonige vegetaties, droger wordende bodems en grootschalig maaien is het voor veel vogels moeilijker geworden om nog jongen groot te krijgen. De druk van veel te veel predatoren maakt het er allemaal niet beter op Daar zou dan massaal en kordaat tegen opgetreden moeten worden en daar ben ik het wel mee eens, maar veel zal het wel niet meer helpen. Voor weidevogels is in ons land al bijna geen plaats meer, omdat het landschap, dat geschikt voor vogels als kievit, tureluur, scholekster en grutto zou moeten zijn, al bijna niet meer bestaat en dat geschikte biotoop krijgen we in Nederland ook nooit weer terug.

Het uitroeien van al die predatoren zou misschien op korte termijn nog wat helpen, maar het is vechten tegen de bierkaai in een steeds ongeschikter geworden broedterrein. Het zou ons, als liefhebbers van oorspronkelijke vogels, natuurlijk wel verschrikkelijk in de kaart spelen, als er heel veel predatoren worden verwijderd. Want wij hebben ook een verschrikkelijke hekel aan rovers en gruwen van dergelijke afschuwelijke plaatjes.

Er staat een nieuwe natuurwet aan te komen en dat ontwerp voor die wet moet nog door velen worden besproken. De krant kan het nu al niet laten door te vermelden dat er straks door de jagers meer “plezierjacht” zal plaats vinden. Nu moet ik dat natuurlijk maar gelijk weer rechtbreien, “plezierjacht” als werkwoord bestaat helemaal niet, zoals het werkwoord pleziervissen ook niet klopt.
Er is ooit een scheiding gemaakt tussen beroepsvissers en anderen en dat zijn sportvissers geworden en ze zijn nooit pleziervissers gaan heten. Beroeps-chauffeurs en plezierchauffeurs?
In de scheepvaart heb je beroepsvaart en pleziervaart, dus beroepsvaartuigen en pleziervaartuigen (of jachten). Beroepsjacht bestaat niet meer en de andere tak is beheersjacht of schadebestrijding geworden. Als we allemaal maar gaan roepen dat er “plezierjacht” bestaat gaan we het op den duur ook allemaal geloven!

Allerlei vruchten aan struiken en bomen laten de herfst zien. Voorzien van zaden en eenmaal in vruchtbare aarde gevallen, zullen diverse gewassen zich in het volgende voorjaar zich op deze manier verder vermeerderen. Zo is de jaarlijkse cyclus en als mens hebben wij ons daar maar aan te passen.

Maar het levert zo nu en dan wel weer prachtige plaatjes op natuurlijk. Gaan we nog wat doen, dit seizoen? Jazeker, maar dat duurt nog even, u moet er nog een tijdje op wachten. Echter, op donderdagavond 24 november hebben we weer een bijenkomst in Tijnje gepland en daar mag u allemaal van harte naar toe komen. We hebben op deze avond Bart Wiechers bereid gevonden om over zijn belevenissen tijdens zijn reis over IJsland te komen vertellen.

Tenslotte nog even dit, een belangrijk bericht voor automobilisten:

Namens het bestuur, Sytse Buursma, regiosecretaris en redacteur.

<<<<<  terug naar Regioarchief

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC