De actualiteit van gisteren

17 november 2009 - Boeiende hobby-ervaringen van onze secretaris

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Beste regioleden,

U komt toch ook allemaal naar onze bijeenkomst op woensdag 25 november in de grote zaal van café/restaurant Overwijk in Tijnje?
We beginnen om 20.00 uur.Vooral voor jonge en beginnende watervogelliefhebbers een goede gelegenheid om veel informatie over eenden, ganzen en zwanen te krijgen en heel veel vragen te stellen.
Deze bijdrage doen we eens wat anders. Ja, je moet ook maar elke keer wat kunnen bedenken. Over enkele dagen komt Trienko van der Kaap uit Boerakker op onze regiobijeenkomst over watervogels vertellen, nu ga ik het zelf voorzichtig proberen te doen.

Ik ga iets vertellen en laten zien van mijn eigen collectie. Niet dat ik een specialist ben, verre van dat, want ik zit nog niet zo heel lang dit watervogel-liefhebberij-vak. Misschien een 25 jaar of zo. Dan ben je nog maar een gewone doorsnee liefhebber. Om jezelf een specialist te kunnen noemen moet je minstens 200 jaar geworden zijn. Als je dan op je 12e begonnen bent dan kun je bogen op al 188 jaar ervaring. Pas dan en misschien nog wel later, heb je alles in de vingers en kun je rustig achterover leunen en zeggen: “Ik ben een watervogelspecialist”. Je kunt ook het boek (watervogelbijbel) : “Watervogels houden, ’t is een hobby” helemaal van buiten leren, dan ben je ook al een heel end op weg, maar nog niet helemaal, want dan mis je toch nog de praktijk!

Jonge, jonge wat een lange inleiding. U denkt nu vast: “Dit slaat toch nergens over? Spreekt hij nog wel vloeibaar Nederlands?”  Jazeker wel!

Deze vogels zou ik ooit nog wel eens in mijn collectie willen hebben, maar er zijn begrijpelijke redenen waarom dat tot nu toe nog steeds niet het geval is.
Hoe stel je nu een collectie samen en wat zijn dan de beweegredenen?
Twee vragen, die voor een ieder weer anders kunnen worden beantwoord.
Maar, laat ik bij mij zelf blijven.

Wat is een collectie? Voor mij is dat een vijver, waarop verschillende watervogelsoorten bij elkaar zijn gehuisvest. Vele watervogelsoorten hebben al in deze vijver gezwommen. Een waterpartij, die in de loop der jaren ook steeds groter is geworden. Gewoon, uitgespit, met de schep, dat is niet gemakkelijk op de klei, maar het water blijft wel lekker gewoon staan! Je zoekt vogels uit, die je mooi vindt en die volgens de literatuur en je eigen inzicht mogelijk bij elkaar zouden kunnen passen.

Daar kan het dan ook heel vaak mis gaan, hoewel, in herfst en winter gaat het meestal goed, maar o wee, als het dan voorjaar wordt en de hormonen de baas gaan spelen.
Dan kunnen er behoorlijke strubbelingen ontstaan, vooral als je geen kilometers ruimte hebt. Het is begrijpelijk ook heel tegennatuurlijk, een vogelverblijf, waarin ieder stel denkt dat het hun eigen territorium is. Maar wat doen die andere vogels dan in hun territorium? Er zullen dus soms soorten het veld weer moeten ruimen, omdat het echt niet langer gaat. Als er geen plaats is om aparte rennen te maken, ja, dan moeten ze weg. Ook omdat je soms op bepaalde soorten uitgekeken raakt en anderen meer interessant schijnen. Andere soorten, die je nog nooit van zo dichtbij hebt mogen mee maken, vormen dan weer een nieuwe uitdaging.

Ooit heb ik eens gezegd en geschreven (dat was tijdens een door de beide noordelijke regio’s georganiseerde busreis naar Engeland), dat mijn hobby nooit meer hetzelfde zou zijn dan voorheen. Had je vroeger van elke soort een paartje, want ze waren allemaal zo mooi! Daar, aan de andere kant van de Noordzee, zag ik dat het eigenlijk veel mooier en natuurlijker is om van elke soort meerdere stellen te hebben, want wat mooi is zie je dan vaker terug en de balts van de mannen gaat gelijk ook ergens om. Dan maar wat minder verschillende watervogelsoorten. Begonnen zijn we allemaal waarschijnlijk met de bekende Mandarijneenden en de Carolinaeenden, want ze waren zo kleurrijk. U hebt het natuurlijk nu al gezien, tegenwoordig gaat mijn voorliefde uit naar fluiteendensoorten.

Fluiteendensoorten in een groep. Eerst was er de groep witwangfluiteenden, die het hele perk domineerden, want bazig zijn ze wel een beetje.

Twee jaar geleden kwamen daar de zwartbuiken (roodsnavels) bij en dat gooide alles door elkaar en in de war. Zij waren eerst even een tijdje ondergeschikt, (want nog wat jong) maar hebben de algehele heerschappij over de vijver overgenomen.

Tegelijkertijd kwamen er nog de Eyton fluiteenden. Een mooie eendensoort, erg nieuwsgierig en niet zo heel bang, maar bazen van de bovenste plank. Het hele terrein is nu hun domein. Alles en iedereen moet aan de kant, behalve dan die met die mooie rooie snavels, daarmee leven ze op voet van gewapende vrede.Op de foto ziet u er drie, dat laat ik maar even zo, nummer vier (een man) liet afgelopen winter het leven en dat was echt een verschrikkelijke klier. Meer van die “piep”eendensoorten komen er voorlopig ook niet bij.

Er is nog een stel Braziliaanse talingen waarvan de man net zo piept als een knijpbeestje uit de kinderbox en dit koppel redt zich best tussen al dat “fluitgeweld”, want ze zijn zelf ook niet zo bang uitgevallen.

U ziet het goed, op deze foto een flink aantal mandarijneenden, een groep van vijf paar maar liefst. Het is weliswaar een experiment en een uitdaging en ik ben weer terug bij waar ik vroeger mee begonnen ben. Ik had al een tweetal koppels, maar omdat ze zo mooi zijn, maken we er ditmaal maar eens een feest van. Ik hoop dit winterseizoen een waar spektakel mee te mogen maken van vijf keffende mandarijnvrouwen die vijf knorrende mandarijnenmannen ophitsen. Die mannen draaien als dreigende fregatten rondjes en schuiven langs elkaar heen en weer met de oranje vlaggetjes in top. Ik hoorde onderlaatst een andere uitspraak omtrent dit fenomeen: “Het lijkt dan wel of er een vlootschouw wordt vertoond”.  Ze hoeven volgend voorjaar heus niet allemaal deel te nemen aan het vermeerderingsproces, want de jongetjes en meisjes kuikens zijn nou eenmaal niet de meest rustige om groot te brengen en er zijn er al zo veel van in omloop.

Dit is zowaar een leuk zoekplaatje geworden, maar alle vijf mannen staan er op! Later in het seizoen, als alle blaadjes van deze boom in het water zijn gevallen, zal ik nog wel eens proberen om deze plaatjes met z’n allen op het plaatje te krijgen.

Op deze foto staan nog een drietal jonge roodsnavel fluiteenden met een ouderpaar.
Deze jonge vogels zijn heel bijzonder, ze kunnen namelijk met hun grote zwemvliezen op het water staan. Dat is een trucje, dat heb ik ze geleerd en er zijn nu ook al exemplaren van een andere soort, die door hebben hoe dat werkt, heel bijzonder!

Zijn ze niet prachtig, dit is toch werkelijk oogverblindend! Mocht u nu, na het lezen van dit verslagje denken: “Ik zou ook wel eens mijn verhaal met foto’s op deze website willen zien staan”, dan kan dat! Schroom niet, het hoeft heus niet allemaal van mij te komen. Zoek eens contact of mail gewoon via het secretariaat en dan gaan we gezamenlijk proberen er wat moois van te maken. Er zijn u al anderen voor gegaan!

Woensdagavond 25 november, Trienko van der Kaap uit Boerakker geeft een uiteenzetting over watervogels bij Overwijk in Tijnje! Over deze soort zou daar ook nog wel eens gesproken kunnen worden.

En dan nog even dit:



Het wordt een leuke, boeiende en feestelijke avond
met prijsuitreikingen en een spannende verloting!

Allemaal komen dus, de koffie is (zoals altijd) ook nog gratis !!!!

Namens het bestuur, Sytse Buursma, regiosecretaris en redacteur.

<<<<<  terug naar Regioarchief

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC