De actualiteit van gisteren

30 oktober 2007 - Het is nadrukkelijk herfst ..............

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Beste regioleden,
De herfst zet gestaag door. Op het korter worden van de hoeveelheid daglicht wordt door boom en struik heftig gereageerd. Bladkleurverandering en bladverlies zijn de gevolgen. Dat heeft zo zijn mooie, leuke en minder leuke kanten.
 

Niet ver bij ons vandaan, ongeveer 1 kilometer, staat een transformatorstation.
Officieel “Onderstation 110 Kilovolt”.

Vanaf deze plek is het weer ongeveer een kilometer naar het dorp Raerd, met vlak daarvoor het “Raerder Bos”. Dat is geen echt bos, maar meer een verzameling oude, hoge bomen, die staan op en rondom de plaats waar vroeger de Jongema State heeft gestaan, een soort stins. Onder deze oude bomen groeien vele soorten stinzenplanten, die in het voorjaar een tapijt aan bijzondere bloemen geven.


In de bomengroep broeden al heel lang reigers en ook is er sinds tijden een roekenkolonie in gevestigd.
“Niet zo heel bijzonder allemaal,” zult u nu wel denken. Dat klopt, roeken zijn niet zo bijzonder, veel roeken ook niet, maar het bijzondere komt nog.
Deze broedlokatie is tevens thuisbasis, het gehele jaar door.
Ook dat zal bij andere broedplaatsen wel niet veel verschillen. Het leuke is eigenlijk, dat deze roeken, het zijn er zo maar een paar honderd, (in gezelschap van ook vele kauwtjes) elke avond eerst op en om dat hoogspanningstation bij elkaar komen.
Van heinde en ver, en dat kan zo maar een paar kilometer zijn, komen ze aan vliegen en nemen plaats op de hoogspanningsdraden en masten en de draden boven de isolatoren en transformator-gebouwtjes.
 

Wanneer het begint te schemeren zoeken ze dit verzamelpunt op, wachten totdat iedereen er is en dan ineens, alsof het was afgesproken, vliegen ze allemaal, gezamenlijk, naar hun slaapplaatsen en dan is het al bijna donker.
 


 

 

 

 

 

Mijn poging, deze opeenhoping van roeken en torenkraaien, op een foto vast te leggen, is niet helemaal gelukt. Dat komt, omdat wanneer je te dicht in de buurt komt, een gedeelte zich vlug verplaats naar wat verder gelegen draden, maar een indruk krijgt u toch nog wel.
Al die zwarte stippen op de kabels zijn vogels en geloof me, er waren er nog veel meer!
Wat nu de reden is, dat ze verzamelen op een kilometer afstand voordat ze uiteindelijk hun vaste slaapplaats gaan opzoeken, is niet duidelijk.




Het zou kunnen zijn dat ze er tegenop zien om naar bed te gaan of hun natuurlijke vijanden op een dwaalspoor proberen te brengen of de boze geesten om de tuin te leiden, het blijft gissen. Maar het is wel iedere avond een mooi schouwspel!



Nu even wat anders!
Wat moet je doen om ongewenste eieren en vogeletende roofdiertjes uit je terreintje te weren? Voor mij was er op een gegeven moment geen andere uitweg dan het plaatsen van een schrikdraadconstructie. Het plaatsen, gedeeltelijk ingraven, van een fijnmazig gaas met een hoogte van 50 centimeter aan de onderkant van de omheining bleek niet afdoende te zijn.

Het had wel een dubbeldoel, want te kleine watervogelkuikens konden daardoor niet meer naar buiten ontsnappen, echter, roofdiertjes lieten zich niet door deze barričre weerhouden om naar binnen te gaan. Vijf draden, waarvan de tweede en vierde als aardedraad, moesten volgens mij afdoende werken. Waarom 5? Ik ben er van uit gegaan, dat geplastificeerd gaas geen aarde opleverde. Dat was na controle toch wel degelijk het geval, maar toen zaten ze er al! Hoewel de hele installatie, naar mijn bescheiden idee, goed was doordacht, was er wel weer een fout gemaakt. Zorg er voor, dat de draden, en zeker de onderste stroomdraad, zo dicht mogelijk tegen het gaas aan komen te liggen, anders gaan ze er achterdoor, achterlangs!

Dit werd ontdekt, doordat er op een gegeven moment een ei tussen de draden en het gaas werd gevonden! De betreffende bunzing kon zich wel zo plat vouwen dat ‘ie er achterlangs kon, maar het ei was niet te plooien en toe kwam de schok! Daar de kat van de buren het altijd heel gezellig vond, zo tussen al dat gevogelte, moest ook daartegen wat uitgedacht worden. Het poezenbeest had overigens geheel geen interesse voor de grotere vogels, maar meer voor het mussenvolkje.


In de broedperiode kun je beter geen gluiperds tussen je gevleugelden hebben. Drie draden(de middelste is weer de aarde) door geboorde gaatjes in een geverfd pvc-pijpje moe(s)ten de kater keren, echter een week na het voltooien van het hele bouwwerk werd “poeke” op straat door een voorbij razend voertuig van de sokjes gereden met de dood tot gevolg.

Maakt niet uit, andere sluipmoordenaars zullen er mogelijk nog wel mee in aanraking kunnen komen! Misschien was 1 draadje onder stroom al wel voldoende geweest, maar ja, als je eenmaal bezig bent maakt een extra draadje ook niets meer uit en dit leek veiliger, ook tegen een eventuele vos!


Bij alle werkzaamheden aan de binnenkant van het gaas wordt ik altijd steevast vergezeld door een of meerdere zijdehoenders (een ander passie).
Het maakt niet wat er ook gebeurt, telkens zijn ze zo dicht mogelijk in de buurt, soms zelfs tussen de beide voeten.
Misschien denken ze wel:”waar gehakt wordt kon wel eens een wormpje vallen”.
 

Tot slot: Houdt de agenda in de gaten om te zien wat er zoal staat te gebeuren!

En dan nog even dit:

 

Namens het bestuur, Sytse Buursma, regiosecretaris en redacteur.

<<<<<  terug naar Regioarchief

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC