Regioarchief

Nieuwsbrief Aviornis - december 2002

Home

Actualiteit
Regioarchief
Agenda
Bestuur
Verslagen
Informatief
Sponsors
Aviornis Nederland
Reacties

E-mail:
Aviornis regio Fryslân
Laatste wijzigingen:
04-01-2012

Geachte regioleden,
Afscheid van bestuurslid Ale Boorsma
Op maandagavond 28 oktober hebben we als bestuur afscheid genomen van Ale Boorsma als actief bestuurslid vanaf de oprichting van Aviornis regio Fryslân. Hij had al eens te kennen gegeven, dat het, na de overigens geslaagde operatie, voor zijn gezondheid beter was om zich terug te trekken uit de bestuursfunctie. Een functie, die hij al meer dan 25 jaar met veel plezier heeft vervuld. Wij wisten dat hij het jammer vond, niet meer mee te kunnen doen aan de activiteiten en bijeenkomsten en vonden, dat wij dan op gepaste wijze zijn loopbaan bij de vereniging moesten afsluiten. Daarom toog een delegatie van het bestuur + een aantal oudgedienden, die samen met hem de periode vanaf de oprichting hadden meegemaakt, naar de Wilp. De gehele bijeenkomst ten huize van de fam. Boorsma was, op ons verzoek, door zijn vrouw wekenlang geheim gehouden. Groot was dan ook de verbazing, dat op die avond zo rond 20.00 uur, een aantal bekende mensen, zich aan de voordeur meldden! "Kom d’r maar in", zei Ale enthousiast, niet wetend waar het allemaal om begonnen was. Nadat een ieder van koffie was voorzien en Sietse de Boer een aantal oude foto’s van o.a de stand van Aviornis op de beurs "Plant en Dier" had overhandigd, begon Ale te vertellen over de historie van Aviornis Fryslân, sinds de oprichting. Niet alleen kwamen er vele grappige anekdotes voor het voetlicht, ook werden er verhalen verteld over hoe het vroeger met de fokkerij en de regio ging. Groter werd Ale’s verbazing, toen de landelijk voorzitter, Peter Kreijger, de kamer binnen kwam. "Ik had gehoord, dat hier een feestje was", zei hij, "daar wilde ik ook graag bij zijn!" Verder ging het, nog meer geschiedenis werd aangehaald,er kwamen nog meer verhalen en nog meer anekdotes, kortom, het werd allemaal heel gezellig. Regiovoorzitter Anne Bosma vond het toen tijd worden om even het woord te nemen. In een korte toespraak roemde hij het enthousiasme van Ale Boorsma, o.m. "als stille kracht achter de schermen" en bedankte hem voor zijn langjarige bijdrage aan het welzijn van de vereniging. Dit dankwoord ging vergezeld van een tegoedbon voor het nieuwe Aviornis watervogelboek, dat pas in december wordt uitgegeven, maar dat, zodra het er is, aan hem zal worden overhandigd. De landelijk voorzitter deed er nog een schepje bovenop! Hij overhandigde aan Ale een indrukwekkende bos bloemen en een ingelijste oorkonde, waarop stond aangegeven, dat aan Ale Boorsma per 28 oktober ’02 het erelidmaatschap van Aviornis International Nederland is verleend. Daarmee hebben we hem natuurlijk allemaal geluk gewenst!

De ontvanger was onder de indruk van al het goede dat hem was aangeboden, bedankte ons en zei dat hij graag langer was doorgegaan, maar dat zijn gezondheid dat nu eenmaal niet mogelijk maakte. Er werd een verfrissing op tafel gezet en er werden nog gedurende lange tijd oude koeien uit de sloot gehaald en nieuwe er in gedaan. Gezelligheid kent geen tijd, er moet echter wel een eind aan komen, dus rond 22.30 trokken we onze jassen weer aan en gingen huiswaarts.

Ale Boorsma bedankte ons wederom en gaf te kennen vooral niet te vergeten nog eens terug te komen. Ook al is hij dan niet meer een actief lid, de belangstelling voor wat er bij ons allen, als leden van Aviornis gebeurt, heeft nog steeds voortdurend zijn belangstelling!

"Open Dag"regio Groningen/Drente op zaterdag 30 november ’02 bij fam.Hoekstra, Wijsterseweg 126 Stuifzand.
Wat is er nou zo leuk aan een "Open Dag"? In een eerder nummer van de Nieuwsbrief schreef ik al eens wat de voordelen waren. Voorop blijft voor mij één punt staan, namelijk dat je nooit bent uitgekeken en nooit bent uitgeleerd. Natuurlijk is het zo, dat eenieder gebonden is aan de oppervlakte van het stukje grond wat men tot zijn beschikking heeft. Met en in/op die ruimte ga je de hobby uitoefenen, er van uitgaande, dat dat gebeurt zoals je denkt dat het goed is en met de middelen die je hebt en het geld dat je er voor (over) hebt. Het leuke is nu, dat een andere liefhebber dat ook denkt, en e.e.a. weer op een iets andere manier doet.

Door nu op de "Open Dagen" te komen kijken ziet en hoort u bij een ander ook steeds weer andere foefjes en slimmigheden. Maar ook merkt u dingen op, die een ander net zo doet als u, zodat u een bevestiging krijgt, van datgene wat u zelf al jaren voor goed hebt gehouden. Bovendien, en dat is minstens zo belangrijk, kun je op zo’n bijeenkomst van gedachten wisselen(gewoon praten mag ook) over diverse zaken betreffende de hobby. Anders gezegd: u staat midden in de hobby! (soms letterlijk, maar dan moet je maar laarzen aantrekken!) Om een lang verhaal kort te houden, op die zaterdag in november al vroeg uit de veren, om maar op tijd aanwezig te zijn bij de fam.Hoekstra.

Bijeenkomsten
Volgend jaar, 2003, zijn nog twee bijeenkomsten gepland, t.w. 16 januari en 20 maart, maar daarvóór is nog de "Noordshow" in Zuidlaren van donderdag 2 t/m zaterdag 4 januari 2003.

De bijeenkomst van eigen regio in januari is de jaarlijks terugkerende jaarvergadering, met na afloop, van het officiële gedeelte, een videofilm. Over de invulling van de bijeenkomst in maart wordt nog beraadslaagd. Maar we doen ons best, er weer wat interessants van te maken. Mocht u intussen nog ideeën hebben, of u kent iemand die iemand kent, die nog een avondvullend programma zou kunnen vullen met wetenswaardigheden betreffende onze hobby, meld het ons!

Overdenkingen rond kerst en de jaarwisseling.
Wanneer de dagen korter zijn geworden, de temperatuur laag blijft en regen en wind, sneeuw en ijs, gezamenlijk een aanval doen om de mensen naar hun verwarmde onderkomens te doen vluchten, blijven onze dieren buiten. Zij trotseren weer en wind en moeten het zonder onze warme kacheltjes stellen. Gelukkig hebben ze van nature beschermende kleding voor de winter meegekregen. Die soorten, die oorspronkelijk uit tropische streken afkomstig zijn, krijgen meestal door hun verzorgers een verwarmd binnenhok tot hun beschikking. Op die manier kunnen ze de koude, gure, troosteloze tijd nog een beetje verwarmd doorbrengen.

Watervogels zijn over het algemeen wat minder gevoelig voor de weersinvloeden en schikken zich in hun lot. Ze zullen ook wel moeten, want wij hebben ze geplaatst in die ruimtes, waar ze nu verblijven. Maar let maar eens op, zij zoeken de beste plekjes op en zodra de zon maar eventjes gaat schijnen zitten ze lekker uit de wind en in de zon!

Waar wil ik heen? Welnu, in het oktobernummer 2002 van ons tweemaandelijks tijdschrift staat op blz.16 t/m 20 een artikel "Mijn "exotische"volière"van Erik Wevers en een noodkreet van Van Ronselé Gino . Deze artikelen maakte bij mij wat gedachten los. Gedachten als:" wat willen we nou met onze hobby en hoe gaan we nou met onze dieren om" had ik al geruime tijd. De schrijver Erik Wevers blijkt dezelfde gedachtegang te hebben en heeft het in zorgvuldig gekozen bewoording netjes aan het papier toevertrouwd. Natuurlijk, niet iedereen heeft qua bouw de beschikking over een dergelijke beschutte plek om zo’n mooi stukje natuur te verwezenlijken en niet iedereen heeft de juiste groene vingers, om zo’n schitterend gebiedje te creëren. Niet iedereen heeft zoveel ruimte maar moet het soms met nog veel minder doen. Sommigen moeten van alles uit de kast halen, om d.m.v. hagen, coniferen, grote struiken of zelfs schuttingconstructies een beetje behaaglijke luwte te laten ontstaan.

Maar dat is, met veel vernuft en inspanning, soms best te doen. Wat mij evenwel bijzonder aansprak in dit artikel, was de totale andere aanpak, de andere manier van denken, de andere manier van tegen je hobby aankijken, m.a.w. veel "natuur" en weinig dieren. Veel nadenken en inspanningen vooraf en dan pas doen! "Niet", zoals Erik Wevers het terecht heeft geschreven: "een soort postzegelverzameling houden in vele, vaak kleine hokken".

Laten we eerlijk zijn, hebben(hadden) we daar allemaal niet een beetje last van. Van die verzamelwoede om toch vooral maar zoveel mogelijk soorten te bezitten? Ik begrijp het best, het zijn toch allemaal van die mooie dieren! Die wil ik ook en die en die. En die soort heb ik ook nog niet gehad en daar wil ik ook mee kweken, want vriend X fokt er al jaren zeer succesvol mee en dat moet ik ook kunnen!

Maar of al die vogels bij elkaar passen en of we de dieren er een plezier mee doen is nog maar de vraag. Nou, zult u zeggen, dat zal wel meevallen, de dieren schikken zich wel in hun lot. Dat is ook vaak zo, dankzij de instincten en driften en ondanks de minimale voorzieningen als water en voer, komen er soms toch, ondanks alles, nakomelingen.

Maar het moet niet zijn"ondanks" de huisvesting en verzorging, maar "dank zij " de huisvesting en verzorging. Waar wil je nou naar toe met dit verhaal, zult u ongetwijfeld denken! Nou, één van de doelstellingen van Aviornis is zorgen voor voldoende kennis en informatie van en voor de leden en verspreiding daarvan. Mocht er zich een geval van dreigende verdwijning, van populaties ergens in de wereld van de door ons gehouden diersoorten, voor doen, dan is voldoende kennis en ervaring bij liefhebbers aanwezig, om mee te helpen via bijvoorbeeld de door hen geleverde dieren en/of eieren, deze catastrofe te keren. Dat is een andere doelstelling. Slechts door zorgvuldig met de dieren om te gaan, door d.m.v. een zorgvuldige selectie fokparen samen te stellen (denk aan soorten en ondersoorten) en door weloverwogen onze dieren te huisvesten, dienen wij die doelstelling.

Met de één na laatste alinea beschrijft Erik Wevers precies hoe het niet moet zijn, namelijk:"dat de dieren gehouden worden vanwege de knip en niet vanwege het feit dat ze allemaal stuk voor stuk prachtig zijn". Natuurlijk mag u wat overhouden als positief resultaat van de fokkerij, je kunt nu eenmaal niet alles houden en gelukkig is er nog steeds handel.

Maar dieren aanschaffen, houden en vermeerderen met constant de portemonnee in het achterhoofd en de eurotekens in de ogen is niet de juiste houding van een lid van deze vereniging! Sommige malafide lieden gaan daarbij echt te ver! Diefstal van vogels van een ander, met als doel de jacht op het grote geld! Diefstal op zich is al een zonde, maar diefstal van vogels van iemand, die er alles aan gedaan heeft om een koppel van een zeer zeldzame en bedreigde soort zover te krijgen dat ze tot succesvolle voortplanting overgaan is wel het allerergste. Mensen die er dergelijke praktijken op na houden zijn het niet waard, dat er ooit iemand een woord met hen wisselt. Om maar niet te spreken van de helers van die vogels. Hopelijk zijn ze geen Aviornislid. Dergelijke mensen mogen géén lid zijn van Aviornis, laat staan dat ze het ooit mogen worden, want ze zijn het lidmaatschap absoluut niet waard. Ik kan nog wel andere kreten bedenken, maar ik houd me maar wat in!

Komt dit nu allemaal niet een beetje betuttelend en moralistisch over, heb je nou niets anders te zeuren, vraagt u zich nu ongetwijfeld af? Het was niet de bedoeling om hier als een dominee te gaan preken of met het opgeheven vingertje van een onderwijzer belerend de wijsheid te verkondigen. Boven dit verhaal staat niet voor niets : "Overdenkingen"! Het is louter mijn bedoeling, dat u uzelf eens kritisch afvraagt: "Wat ben ik aan het doen met deze hobby". Ben ik een liefhebber of ben ik slechts bezig met een vermeerderingsbedrijf waar flink wat geld moet omgaan, want alles is al duur genoeg! Heb ik een plek voor mijn vogels gecreëerd waar ze het prettig vinden of heb ik een hok waar ik vind dat ze het maar prettig hebben te vinden.

Vanzelfsprekend zijn er nu een aantal onder u die zullen denken, dit gaat voor mij niet op, ik heb het wel voor elkaar, het hoeft niet beter. Toch wel, het kan altijd beter! Lees dan het artikel in het oktobernummer 2002, (met de Witkopcubaduif op de omslag) blz.16 t/m20 nog maar eens zorgvuldig door. Mocht u zich aangesproken voelen, dan is het resultaat bereikt, is de jaarwisseling een goed moment om uw leven te beteren en zijn de wintermaanden een ideale gelegenheid om eens plannen te maken, hoe het anders, mooier en nog beter zou kunnen.

Komt u er in uw eentje niet uit, dan zijn er altijd wel hulpvaardige Aviornisleden te vinden, die u met het uitwerken van uw plannen willen helpen. Daarvoor zijn we toch met z’n allen lid van dezelfde club? We zijn niet elkaars concurrenten maar medestanders, die allen dezelfde gedachten betreffende deze hobby behoren te hebben!

Rest mij nog alle, bij regio Fryslân aangesloten, leden, maar ook alle andere lezers van dit artikel, ook al is het nog wat vroeg, alvast een hele fijne kersttijd toe te wensen en gelijk ook maar een goede jaarwisseling. Wie weet, zien we elkaar begin volgend jaar wel op de "Noordshow".
Sytse Buursma, secretaris regio Fryslân

<<<<<  terug naar Regioarchief

 
bovenkant pagina Iets nodig voor uw hobby? Kijk eens bij onze SPONSORS

J2-DC
© 2012 J2-DC